gedicht van Hans van Druten
Liefdesvlam    
   














ver weg kijken over de velden
zinderend geel van 't koren
turkoois op grote afstand
in 'n droom vervloeiend

heggen in stroopachtig zomerblad
banen de akkers af
de late middag in bronzen glans
op de hellingen gelegd

vlammende keien van wolken
boven een zeegroen scherm
in pulserende stroken topaas
kristal en mauve

de vlam van onze liefde
steeds weer oplaaiend
heel het landschap schroeiend