gedicht van Hans van Druten
Mode


heb geen medelijden met jezelf
als je over enige tijd
tot de conclusie mocht
komen dat je niet meer
in de mode bent

je kan niet eeuwig meedoen
met de trends die anderen
je voorschrijven

met kleuren die totaal niet
bij je passen en die je
lijf een ander aanzien geven
en je geleidelijk aan
willen vormen tot degeen
die niets van doen heeft met de
parel die jouw kern vormt

met de zijden gelaagdheid
die je huid heeft
kan geen modetrend
ooit wedijveren
weet echter dat ook hier
ooit een eind aan komt

net zoals de mode
is ook jouw verrukkelijke huid
onderhevig aan verandering

het heeft bij jou tot gevolg
dat je strakheid plaats maakt
voor zachte gerektheid
waarin de sporen des levens
zonder scheuren
mogen doordringen

ze verlenen dan een echtheid
aan jou die als
herkenning werkt,
als thuishaven voor
gevoelens die vaste plekken
verkiezen boven tijdelijke grillen