Zomerwijn


de zomerdag verliest zichzelf
in vuurwerken van violet en goud
voeten die elkaar toevallig kruisen
halve woorden en een oogopslag

met tegenlicht wil zij hem strelen
wijl dromende avond in zijn ogen
verloren gaat in 't zachte licht
dat hem op tere vingers droeg

hangt stilgeworden lucht
in 't ijle licht te sterven
bruist alles in hun ogen
als schuimende zomerwijn