gedicht van Hans van Druten
Spiralen


uren niet langer duren
dan een windstilte
een gazon dat zichzelf verspilt
aan naakte wilde bloemenzee

warm is de dag
en als een perzik blond
gouden dag, waarin de merels
hun liederen slijpen
op de wetsteen van azuur

diepe donkere drift,
roes die doet vergeten
onder de maan, licht
groot en open

gelijk d' avondwind
rond 'r schaduw danst
doorzichtige spiralen