gedicht van Hans van Druten
Ritmiek














waar het zand verblindend wit
de zee de kleur van smaragd
en de lucht die van saffier

ogen troebel van diep verlangen
en gepassioneerde mistvlagen

viel zij als een bloemblaadje
en dwarrelde mee
op de snelstromende rivier
van wegstervend licht

ritmiek
van het woordeloze