gedicht van Hans van Druten
Oogporcelein
















ik droom mezelf
in jouw slaap
jij zweeft tussen
waken en vallen

opent je ogen
en het licht
van j'oogwit
verlicht mij diffuus

ik kwast mijn palet
leeg in jouw ziel
dan ga je mij
boetseren

als altijd
jouw wit
mijn schaduw