Keelklanken
roze oleanders die schaduw fluisteren
rode lokken die vonken schieten
in het licht van de ondergaande zon
in het dunne, waterige maanlicht
lijkt de zacht klotsende zee
mijn gedachten te sussen
haar stem zacht en zoet
rilt uit haar huiverende vlees,
dialect vol kirrende keelklanken
op een eeuwige glimlach gelipt
