gedicht van Hans van Druten
Gekeerd















in lussen,
tussen waken
en slapen
daar

waar
tijd gesponnen wordt
waar dromen geweefd
en levens verkleefd

demonen en engelen
in eeuw'ge strijd
stranden op kwikzilver

kleven w' in aarde
onder hun norm
w' ontwaken?

ontstijgen, geen optie
jou diep gegraveerd
mijn binnenst buiten

gekeerd