Dawn

uit nevelvegen klinken zuchten op
een vogel tussen takken stoeit
daglicht het ei doet breken

de kim ontvlamt, in lichterlaaie
springt langs hemelen en aarde
hoor 't bloed van vogels trillen

de dag waait open
haar hart een wilde roffel slaat
zoet parfum waait van haar uit
'k leg mij neer in 't warme dal

van bloemen druipt liefdes aroom
weiden verdromen ochtendgloed
d' appels in haar boomgaard blozen
zon jaagt vlammen op mijn wangen

muziek gaat door de lanen rond