gedicht van Hans van Druten
Lussen


't past mij niet langer
zit bij de pakken neer
dan maar terug op hanger
gaat alles in mij tekeer

daarbij vertrokken,
moraal van mijn jeugd;
jou erbij getrokken
rest mij slechts ondeugd

met jou het best
door de bocht
geslipt op ons vocht
uit parcours gevlogen

wij winnaar van TT
zonder ballerie twietie
ons samenspan
oneindig lussen maken kan