gedicht van Hans van Druten
Lamsbloed


in sluimernevelen, teer als wierookwazen
morgenlicht sluimert, druiveblauw

vochte voren blauwen hemels
de weerkaatsing van tochte vrouwen

en gaan als stralen van de morgen
voorbij het venster van mijn lust

soms is een woord een wild bruin konijn
dat wegvlucht als ik het probeer te vangen

in doornstruiken, gemarkeerd
met het lamsbloed van bessen