Ingesponnen  














ik schijn gevangen in een net
van onzichtbare koorden,
die overal vandaan komen

de smart kon ik niet ontvluchten,
deze reed met mij mee,
omsingelde mij
en klampte zich aan me vast

mijn grillige verleden
heeft mij omarmd
en vastgebonden
met duizenden vangarmen

de tijd schijnt een fijne sluier
om mij heen geweven te hebben,
zoals het bleke mos de bomen omspint

in het diepst van mijn ziel woont
een dichter op een instrument

van soms ondragelijke pijn
een goed instrument te zijn,