Opgegeven.
In mijn duisternis, zit ik met vele vragen.
Die pijn van binnen is bijna niet te dragen.
Mijn vragen en uitgesproken twijfels,
Worden nooit meer beantwoord.
Mijn stem wordt niet langer meer gehoord.
Verbannen heeft zij mij uit haar leven.
Mijn zijn heeft zij opgegeven,
Alsof ik nooit heb bestaan.
Mijn leven zal ik verder moeten leven zonder haar.
Maar ooit komen wij allemaal eens voor het licht te staan.
Zal ik antwoord krijgen op mijn vele vragen.
Hoef ik die pijn niet meer met mij mee te dragen.
Is de duisternis uit mijn leven verdwenen.
Nu kan ik ER alleen maar om wenen.
Marianne.