Gedicht van Wil Melker
onheilspellend


ik wist de
wolken op hun vlucht
een donkere lucht
rolde windstilte vooruit

warmte klamt
en laatste vogels
zoeken schuw een
veilig onderkomen

onheilspellend
is het wachten
op de eerste klap in een
vernietigend ontladen

waar angst het
luider spreken
zichtbaar maakt
staken de woorden

bevrijdend knettert
bliksem en hoost
een  fikse regenbui
donder rommelt traag voorbij


wil melker
05/06/2016

www.wilmelkerrafels.deds.nl