Gedicht van Wil Melker
het isolement


ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk

waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten

natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende  
lente heel snel aan zijn end


wil melker
24/01/2016

www.wilmelkerrafels.deds.nl