HEELHEID

mijn ogen wenen

tranen bedekken de zichtbaarheid

om me heen

ik zie steeds minder

van de mooie wereld

die nu een innerlijk slagveld is geworden

alles is vernietigd

in elkaar gevallen als een kaartenhuisje

verdwenen in dit moment

het was niet meer houdbaar

het oude maakt nu plaats

laat de wonden helen

de tranen vloeien

stromen in vol ornaat

de ontlading zal mij ontluchten

plaats maken voor het nieuwe

helen

herstellen

genezen

het maakt deel uit van het proces

gevoed

door vallen en opstaan

de ingrediënten

waar heelheid naar smaakt.

Patrick Rottier