Het schildersdoek
en ik teken stille woorden op het schildersdoek
gespannen op een kader van mijn pijn
en vraag me af of je ooit zult begrijpen
hoe de hunker in mij zachtjes verder sluimert
wat doe ik met de leegte die naar me staart
het witte linnen dat vraagt naar leven
blijf ik somber kromme woorden schrijven
of schilder ik met liefdeswoorden de kleuren van de herfst
een zon die ogenblikkelijk ondergaat
met zijn warme gloed die nog even blijft smeulen
de laatste herfstbloemen die nog kleur bekennen
en de september dagen die ruiken naar de laatste zomeruren
mijn woorden twijfelen nog even
tussen sterven en hoopvol verder gaan
maar het schildersdoek krijgt stilaan herfsttinten
en brandt vurig van verlangen
Cuypers Mich
