ingezonden gedicht

Plankenkoorts


ze ontmoette plankenkoorts
in het rek tussen de warme spijzen
een heet gevoel steeg haar naar het hoofd
vuurrood kleurde snel de wangen
klam zweet plakte in haar handen
bibberend stond ze bijna niet meer op haar benen
met fluister stem sprak ze de menigte toe

ze zag het allemaal gebeuren
als in een boze droom
nog even en de grote deur ging open
dan gooide ze zich voor de leeuwen
ze had er zelf voor gekozen
maar waarom ging het zelfvertrouwen op de loop

of groeide ze nog een beetje
een heel klein beetje was reeds genoeg

Cuypers Mich