Auschwitz
doodse stilte op het krakend veld
waar voetstappen de herinnering achterlaten
van de huivering wekkende taferelen
beelden priemen in de ogen
nu ze de poort van Auschwitz de rug toekeren
stilaan komt de fluister terug
de gruwel van afgeschoren mensenhaar
de torenhoog opeengestapelde brillen
laten de emoties praten
en brengen kilte in het mensenhart
nu nog vertelt een ex-gevangene zijn verhaal
straks zijn het alleen de barakken die nog spreken
maar pagina tien in het geschiedenisboek
is plots meer dan zomaar een geschreven blad
Cuypers Mich