Zie ik spoken?

Ik geloofde
dat het verleden
zich niet zou weerspiegelen op mij
Dat door te vergeten
Ik me misschien vrij zou voelen

Ik huilde
en probeerde
Mijn hart te verbergen
voor mijn gedachten
En probeerde
net te doen
alsof het er niet was

Maar ik werd vanmorgen wakker
Met een brok verleden diep in mijn keel
En ik moest kokhalzen
Ik werd vanmorgen wakker
met het heden in splinters op de grond
en ik verdronk er in.

Je zei: "Ik begrijp het.
Als er niks is, dan is dat waarschijnlijk van mij."
En ik heb geleerd,
Dat wanneer iets in de hoek van mijn ogen zit,
Ik dat er altijd nog uit kan wrijven.

Nachtschade (29-02-2004)